Arberi: "...me ne fund gjerat po ecin ashtu sic kam dashur gjithmone...edhe pse e di qe kjo qetesi nuk ka per te zgjatur pergjithmone..."

Denisi: Jo, nuk eshte ashtu, e ke gabim.

Blerimi: Ti e ke gabim, une e pashe edhe ne televizor.

Denisi: Televizori nuk di cfare thote shoku.

Blerimi: Ne rregull, gjithsesi ti nuk ndryshon ndonjehere mendim, do te dali gjithmone e jotja.

Denisi: Me ne fund e kuptove...

Arberi: Hapni rrugen vajza, po vjen shef juaj...

Denisi: Po ti ku dreqin humbe? Kemi gjysem qe te presim.

Arberi: Me falni djema, me vonoi Alisa. E dini si e kane keto pune.

Blerimi: E dime se edhe ne kemi te dashurat tone por sic mund te shohesh nuk jemi me vonese.

Arberi: Ej, cfare paske sot? Qenke me nerva.

Blerimi: Eshte faji Denisit!

Arberi: E kam parasysh, te njejtin problem qe kam une gjithmone...jeni gati per stervitjen?